|
وقتی که نیستی بی رنگی روزهایم را با مداد رنگی های یادت رنگ می زنم !
قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود ...
بگین چشماش به در بود ، نیومدی سراغش ... بگین به یاد تو بود ، نیومدی سراغش ... بگین که عاشقت مرد ، دیگه نیا سراغش ...
شاید خوشش نیاد که من تو خاک و خونه ی پیرهنم ... مردم چرا اون نمیاد با گل سرخ به دیدنم ... توقع داشتم میمیرم حداقل نگاه کنه ... حتی نیومد لحظه ای با جسمم هم وداع کنه ...
1. من به سفارش خود زهرا این آپو زدم ! اصلا دلم نمی خواست خبر بد رو من بگم ! 2. دلم براش تنگ شده .... ( زهرا رو میگم ! ) 3. دیگه کسی نیست که از اومدن شما به این جا خوشحال شه ...... 4. خداحافظ ..... پایان ... نویسنده : « بی نشون » |+| نوشته شده توسط زهــــــــــرا در و ساعت  بدون شرح ...
نگذارید که جويبار محبت از کمي باران بخشکد ...
راز عشق در احترام متقابل است احساسات متغير اند اما احترام دو نفر ثابت ميماند با احترام به نظريات اش گوش کن مشکلي پيش نخواهد آمد اگر بار ها با خلوص نيت بگويي دوستت دارم ... اگر هنگام صحبت کردن از نگاه استفاده کني مثل آن است که پنجره ها را با پرده زيبايي بيارايي و به خانه گرمي و جذابيت بخشي ... راز عشق در اين است که اگر لازم بود حتي ماه ها صبر کن تا آماده گي شنيدن آنچه را که ميخواهي بگوئي پيدا کند ... ذهنت را بر ارزشهائي متمرکز کن که شما را به يکديگر نزديکتر ميکند ـ
پی نوشت : روزگار بد نیست ! اما ... خدا کنه اشتباه کنم ! |+| نوشته شده توسط زهــــــــــرا در و ساعت حوصله ی سکوت سر رفته چیزی بگو !
لب هایت ... و سردی انگشتانم ... میان سکوت های مکرر ... اتفاق ساده ای ست ... ما دور افتاده ایم ...از تمامی جهان ...
پی نوشت : خالی ! روی صندلی ات لم داده است ... اشیا کلافه اند ... |+| نوشته شده توسط زهــــــــــرا در و ساعت چه سخته مال هم باشیم و بی هم ...
|+| نوشته شده توسط زهــــــــــرا در و ساعت امسال دریا و امسال تولدم ....
پروازی بیش نبود و این همه فاصله؟ که هفت کوه و هفت دریا بیافتد بین من و داشته هایم شاید کلامی بتواند پر کند این فاصله را: "سلام"
بچه ها 31 تیر تولدمه ! نوزدهمین سالی که من «من» شدم، گرامی باد.
باشد که از این پس شود که به از این شود… پی نوشت : در جاده زندگی من هیچ چیزی دیده نمیشود اما دو چیز از کودکی همسفر من است یکی تنهایی و دیگری غم . واسم دعا کنید اوضاع خرابه . |+| نوشته شده توسط زهــــــــــرا در و ساعت |
درباره وبلاگ
 تقدیم به تمام کسانیکه یه روزی دلشون شکست و هرگز زخم دلشان مرحمی نداشت .....
*** تقدیم به زهرا جون : نشستم گریه کردم … واسه دل خودم … واسه دل تو … واسه غصه ی پاییز … واسه تنهایی میخک توی دفتر شعرم … واسه سربلندی کاج تو زمستون … واسه پروانه که سوخت … واسه شمعی که آب شد تا از قطره هاش یاد بگیرند که سوختن یک طرفه هم میتونه باشه ... از طرف بی نشون ... پشتیبانی
 |
