|
آه اي دل ..........
باز من ماندم و خلوتي سرد روي ويرانه هاي اميدم ناله كردم كه اي واي ، اين اوست قلبم از فرط اندود لرزيد او به من دل سپرد و به جز رنج من به او رنج و اندوه دادم در سكوت لبم ناله پيچيد همچو طفلي پشيمان دويدم دامنم شمع را سرنگون كرد واي بر من ، كه ديوانه بودم
|+| نوشته شده توسط زهــــــــــرا در و ساعت  |
درباره وبلاگ
 تقدیم به تمام کسانیکه یه روزی دلشون شکست و هرگز زخم دلشان مرحمی نداشت .....
*** تقدیم به زهرا جون : نشستم گریه کردم … واسه دل خودم … واسه دل تو … واسه غصه ی پاییز … واسه تنهایی میخک توی دفتر شعرم … واسه سربلندی کاج تو زمستون … واسه پروانه که سوخت … واسه شمعی که آب شد تا از قطره هاش یاد بگیرند که سوختن یک طرفه هم میتونه باشه ... از طرف بی نشون ... پشتیبانی
 |
